Sergiño Dest belt Peter Bosz om 00:15 uur met bizar verzoek: ‘Dit geloof je niet!’
Een telefoontje van een speler naar zijn trainer midden in de nacht is doorgaans geen goed teken. Zeker niet wanneer de klok al 00:15 uur aangeeft en de naam van een basisspeler op het scherm van de trainer verschijnt. PSV-trainer Peter Bosz maakte onlangs precies zo’n moment mee. Toen hij zag dat Sergiño Dest hem belde, schoot er volgens de trainer onmiddellijk een gedachte door zijn hoofd: er moest iets aan de hand zijn.
Maar wat Dest vervolgens zei, had Bosz totaal niet verwacht.
De Amerikaanse international belde niet omdat hij zich niet goed voelde, niet omdat er iets was gebeurd binnen zijn familie en ook niet omdat hij een probleem met de training of de volgende wedstrijd wilde bespreken. Nee, Dest had een heel ander onderwerp op zijn hart. Hij vond dat Bosz te weinig deed op het gebied van marketing en content rondom de trainingen van PSV.
Een verhaal dat op het eerste gezicht bijna ongeloofwaardig klinkt, maar volgens Bosz daadwerkelijk is gebeurd. De trainer vertelde de anekdote in het programma Masterclass van Omroep Brabant.
Een telefoontje dat Bosz niet snel zal vergeten
Het was kwart over twaalf ‘s nachts toen de telefoon van Bosz overging. Op het scherm verscheen de naam van Sergiño Dest. Voor een trainer is dat normaal gesproken een moment waarop onmiddellijk de alarmbellen kunnen gaan rinkelen.
Bosz dacht dan ook dat er iets ernstigs aan de hand moest zijn.
Dat Dest hem op dat tijdstip belde, was op zichzelf al opmerkelijk. Een speler die zijn trainer midden in de nacht belt, doet dat immers meestal niet zomaar. Zeker niet wanneer het om een persoonlijke telefoon gaat en er geen directe aanleiding lijkt te zijn.
Bosz vertelde dat hij in eerste instantie dacht: er zal wel iets aan de hand zijn.
Maar toen hij opnam, kwam er een boodschap die de PSV-trainer volledig verraste.
Dest had namelijk een klacht.
En die klacht ging niet over voetbal.
‘Trainer, ik zat nog even te denken…’
Volgens Bosz kwam Dest vrijwel direct met zijn punt.
De verdediger had naar eigen zeggen nog even liggen nadenken en was tot de conclusie gekomen dat PSV volgens hem onvoldoende deed aan marketing rondom de ploeg.
Dest vond dat er meer fotografen en cameraploegen aanwezig moesten zijn tijdens de trainingen.
De reden?
Hij wilde meer content voor zijn volgers.
Bosz kon nauwelijks geloven wat hij hoorde. De trainer vertelde dat hij in eerste instantie reageerde met een verbaasde: ‘Wat zeg je?!’
En daarmee ontstond een van de meest opmerkelijke telefoongesprekken die een trainer waarschijnlijk kan krijgen.
Want waar Bosz waarschijnlijk rekening had gehouden met een blessure, een familieprobleem of een andere urgente kwestie, stond hij plotseling midden in de nacht te luisteren naar een speler die vond dat er onvoldoende camera’s rondom de training stonden.
Dest wil meer content
Voor Dest is de wereld buiten het voetbalveld duidelijk belangrijk. De Amerikaanse international heeft een grote achterban en sociale media spelen voor moderne voetballers een steeds grotere rol.
Trainingen, wedstrijddagen, reizen, kleedkamerbeelden en persoonlijke momenten zijn tegenwoordig onderdeel geworden van de voetbalbeleving. Voor spelers zijn sociale media niet alleen een manier om contact te houden met supporters, maar ook een belangrijk onderdeel van hun persoonlijke merk.
Dest wilde daar blijkbaar meer uit halen.
Volgens Bosz was de boodschap van de verdediger duidelijk: er moesten meer fotografen en cameraploegen bij de training aanwezig zijn, zodat er meer materiaal beschikbaar zou zijn voor zijn volgers.
Voor Dest was het kennelijk belangrijk genoeg om er midden in de nacht zijn trainer voor te bellen.
En juist dát maakt het verhaal zo bijzonder.
Bosz: ‘Ik ga nu slapen’
De reactie van Bosz laat zich bijna voorstellen.
Een trainer die midden in de nacht wordt gebeld door zijn speler, neemt op met de verwachting dat er iets ernstigs is gebeurd. Vervolgens krijgt hij te horen dat de speler meer trainingscontent wil voor sociale media.
Bosz besloot dan ook om het gesprek niet uitgebreid voort te zetten.
Hij liet Dest weten dat ze er de volgende dag maar verder over moesten praten.
Daarna wilde de PSV-trainer vooral één ding doen: slapen.
Bosz vertelde dat hij tegen Dest zei dat ze het onderwerp de volgende dag zouden bespreken en dat hij zelf eerst naar bed ging.
Een begrijpelijke reactie.
Toch was Bosz niet boos.
Integendeel.
Hoewel hij de timing opmerkelijk vond, kon hij er uiteindelijk vooral om lachen.
‘Ik vind het ook wel weer mooi dat hij durft te bellen’
Misschien wel het meest opvallende onderdeel van het verhaal is dat Bosz ondanks de bizarre timing ook iets positiefs zag in de actie van Dest.
De PSV-trainer waardeerde namelijk dat Dest zo vrijmoedig contact met hem durfde op te nemen.
Bosz benadrukte dat hij zelf zijn trainer nooit midden in de nacht voor zoiets zou hebben gebeld. Juist dat contrast maakt de anekdote zo interessant.
Dest lijkt duidelijk een speler die niet snel om de hete brij heen draait.
Als hij ergens een mening over heeft, laat hij die blijkbaar horen.
Zelfs als het onderwerp volgens de meeste mensen misschien niet direct geschikt is voor een telefoongesprek om 00:15 uur.
Een moderne voetballer denkt ook aan zijn imago
Het verhaal van Dest zegt bovendien iets over de veranderende rol van professionele voetballers.
Vroeger draaide het leven van een voetballer vrijwel volledig om wedstrijden en trainingen. Tegenwoordig is dat anders. Spelers zijn ook publieke persoonlijkheden, contentmakers en merken geworden.
Een voetballer heeft vaak honderdduizenden of zelfs miljoenen volgers op sociale media. Elke foto, video of bericht kan enorme aantallen mensen bereiken.
Daarmee ontstaat een nieuwe dynamiek.
Spelers willen niet alleen goed presteren op het veld, maar ook zichtbaar blijven buiten het veld.
Een trainingsvideo kan onderdeel zijn van hun persoonlijke merk. Een backstagefoto kan supporters dichter bij de speler brengen. Een korte video van een training kan duizenden reacties opleveren.
Dest lijkt dat goed te begrijpen.
Zijn verzoek aan Bosz kwam dan ook niet helemaal uit het niets. Hij zag een kans om meer content te creëren en wilde blijkbaar dat PSV daar actiever op inspeelde.
Alleen koos hij daarvoor een nogal ongebruikelijk tijdstip.
Dest is niet bang om zichzelf te laten zien
Dat past ook bij het beeld dat veel mensen van Dest hebben.
De verdediger staat bekend als een speler met een uitgesproken persoonlijkheid. Op het veld is hij aanvallend ingesteld en zoekt hij graag de ruimte op. Buiten het veld laat hij eveneens zien dat hij zichzelf durft te zijn.
Zijn manier van communiceren is direct.
Daar zit volgens Bosz juist iets aantrekkelijks in.
De trainer had immers ook simpelweg geïrriteerd kunnen reageren op het nachtelijke telefoontje. Maar in plaats daarvan kon hij de humor ervan inzien.
Het is misschien precies die spontaniteit die Dest onderscheidt.
Van ‘er is iets aan de hand’ naar ‘ik wil meer camera’s’
Het mooiste aan de anekdote blijft misschien wel de overgang tussen Bosz’ verwachting en de werkelijkheid.
Stel je de situatie voor.
Het is 00:15 uur.
De telefoon gaat.
Bosz ziet: Sergiño Dest.
De eerste gedachte: Waarom belt een speler mij op dit tijdstip?
Dan neemt hij op.
‘Serg, alles goed jongen?’
Dest antwoordt.
Geen blessure.
Geen ruzie.
Geen familieprobleem.
Geen noodgeval.
Maar:
‘Trainer, ik vind dat u de marketing slecht doet voor ons.’
Het is bijna een scène uit een komische voetbalserie.
En toch gebeurde het daadwerkelijk, aldus Bosz.
‘Dit geloof je niet’
Juist daarom is de uitspraak dat je dit bijna niet zou geloven volledig begrijpelijk.
Voetbaltrainers krijgen regelmatig telefoontjes van spelers. Maar een telefoontje midden in de nacht over de hoeveelheid fotografen en cameraploegen bij een training is bepaald niet alledaags.
Dest maakte het echter tot een prioriteit.
Hij wilde content.
En hij wilde dat PSV daar volgens hem meer werk van maakte.
Dat hij daarvoor om 00:15 uur contact opnam met zijn trainer, maakt het verhaal alleen maar memorabeler.
Bosz en Dest: een bijzondere relatie
De anekdote laat daarnaast zien dat er tussen Bosz en Dest een bepaalde openheid lijkt te bestaan.
Een speler zal immers niet zomaar iedere trainer op dit tijdstip bellen.
Dat Dest zich vrij voelde om Bosz rechtstreeks aan te spreken, kan worden gezien als een teken dat hij zich comfortabel voelt binnen de spelersgroep en richting de technische staf.
Bosz lijkt die directheid op zijn beurt te waarderen.
De trainer had het gesprek makkelijk kunnen afdoen als ongepast gedrag. In plaats daarvan vertelde hij het verhaal met humor.
Daarmee ontstaat een ander beeld van de relatie tussen trainer en speler: niet alleen streng en professioneel, maar ook persoonlijk en ontspannen.
Dest heeft duidelijk oog voor de supporters
Er zit bovendien een positieve kant aan het verzoek.
Hoewel het tijdstip natuurlijk bijzonder was, draait de wens van Dest uiteindelijk om het contact met supporters.
Meer trainingsbeelden betekent meer mogelijkheden voor fans om een kijkje achter de schermen te krijgen.
Voor supporters van PSV zijn trainingen normaal gesproken grotendeels afgesloten. De wedstrijd is het moment waarop de spelers zichtbaar zijn. Via sociale media kunnen clubs daar tegenwoordig veel meer aan toevoegen.
Spelers als Dest begrijpen dat.
Een fan die een trainingsvideo van zijn favoriete speler ziet, krijgt een andere verbinding met de club. Het maakt spelers menselijker en supporters voelen zich meer betrokken.
Dest wilde blijkbaar dat aspect verder benutten.
De commerciële kant van voetbal
Het verhaal raakt daarmee ook aan een groter onderwerp: de commercialisering van het moderne voetbal.
Clubs investeren steeds meer in mediaproductie. Sociale media zijn uitgegroeid tot een essentieel onderdeel van de communicatie van professionele voetbalclubs.
Waar vroeger een wedstrijdverslag en enkele foto’s voldoende waren, verwachten supporters tegenwoordig vrijwel continu nieuwe beelden.
Van trainingen tot interviews.
Van wedstrijddagcontent tot video’s uit de kleedkamer.
Van individuele spelers tot tactische analyses.
Elke dag moet er iets nieuws verschijnen.
Voor spelers kan die content bovendien waardevol zijn voor hun eigen commerciële partners en persoonlijke merk.
Dat Dest daar midden in de nacht over nadacht, laat zien hoe belangrijk dat aspect voor sommige moderne voetballers is geworden.
De timing blijft hilarisch
Toch verandert dat niets aan het feit dat de timing van Dest ronduit hilarisch was.
Een telefoontje om 00:15 uur is een telefoontje om 00:15 uur.
Bosz zat waarschijnlijk al in zijn avondmodus. De training was voorbij, de werkdag zat erop en de meeste mensen waren klaar om te slapen.
Dan gaat plotseling de telefoon.
Sergiño Dest.
Je verwacht iets ernstigs.
Maar nee.
‘Trainer, er moeten meer camera’s bij de training komen.’
Het is precies het soort verhaal dat jarenlang kan blijven hangen binnen een voetbalclub.
Een speler die denkt als een influencer
Dest bevindt zich bovendien in een generatie waarin professionele voetballers steeds meer functioneren als mediapersoonlijkheden.
Spelers bouwen hun eigen publiek op en communiceren rechtstreeks met fans. Daardoor zijn zij minder afhankelijk van traditionele media.
Dest heeft daar duidelijk oog voor.
Hij wil zelf bepalen hoe hij wordt gezien en welke content zijn volgers te zien krijgen.
Dat is vanuit marketingperspectief eigenlijk helemaal niet vreemd.
Sterker nog, voor clubs kan het aantrekkelijk zijn wanneer spelers zelf actief meedenken over manieren om supporters te bereiken.
Alleen moet daar natuurlijk wel een geschikt tijdstip voor worden gevonden.
00:15 uur is waarschijnlijk niet het moment waarop de gemiddelde trainer zit te wachten op een marketingvergadering.
Bosz bleef rustig
Een ander interessant aspect is de manier waarop Bosz met de situatie omging.
Hij maakte er geen conflict van.
Hij werd niet boos.
Hij stuurde Dest niet direct weg.
Hij luisterde, reageerde verbaasd en stelde voor om het de volgende dag te bespreken.
Dat is eigenlijk een vrij volwassen manier om met zo’n opmerkelijke situatie om te gaan.
Bosz begrijpt waarschijnlijk ook dat spelers verschillende persoonlijkheden hebben.
Sommige spelers houden zich liever op de achtergrond. Andere spelers zijn uitgesproken en willen voortdurend communiceren.
Dest behoort duidelijk tot die laatste categorie.
Het past bij een speler die graag initiatief neemt
Op het veld wil Dest initiatief nemen. Hij zoekt graag aanvallende oplossingen en is als vleugelverdediger niet iemand die zich uitsluitend tot verdedigen beperkt.
Buiten het veld lijkt dat niet anders.
Hij ziet een probleem.
Hij heeft een oplossing.
En hij belt zijn trainer.
Dat die oplossing betrekking heeft op cameramensen bij de training, maakt het natuurlijk bijzonder.
Maar de mentaliteit erachter is eigenlijk heel herkenbaar: Dest wacht blijkbaar niet af tot iemand anders actie onderneemt.
Hij spreekt zich uit.
Dest heeft inmiddels een belangrijke plek binnen PSV
Dest is al langere tijd verbonden aan PSV. Nadat hij eerder op huurbasis voor de Eindhovenaren uitkwam, werd hij definitief overgenomen. Zijn contract bij PSV loopt volgens beschikbare clubinformatie tot 2028.
Zijn terugkeer naar Eindhoven werd mede interessant vanwege zijn veelzijdigheid en aanvallende kwaliteiten.
Na een zware knieblessure moest Dest bovendien een lange weg terug afleggen. ESPN meldde eerder dat hij na ongeveer elf maanden blessureleed zijn rentree maakte.
Dat hij vervolgens weer belangrijk werd voor PSV, maakt zijn aanwezigheid binnen de selectie des te relevanter.
En nu blijkt hij dus ook buiten het veld behoorlijk mondig te zijn.
Niet alleen voetballer, maar ook persoonlijkheid
Voor PSV is dat uiteindelijk helemaal geen slechte eigenschap.
Een club heeft behoefte aan spelers die verantwoordelijkheid nemen. Natuurlijk moet een speler weten wanneer hij moet zwijgen en wanneer hij moet luisteren, maar initiatief kan ook waardevol zijn.
Dest lijkt een uitgesproken persoonlijkheid.
Hij heeft een eigen mening.
Hij denkt na over zijn omgeving.
En hij heeft duidelijk ideeën over hoe PSV zichzelf naar buiten toe presenteert.
Dat is misschien precies waarom Bosz de anekdote niet boos vertelde, maar eerder met een glimlach.
De reactie van Bosz zegt genoeg
De trainer had namelijk een eenvoudige optie kunnen kiezen: het verhaal helemaal niet vertellen.
Toch deed hij dat wel.
Daaruit blijkt dat hij de situatie vooral grappig vond.
Bosz gaf zelfs aan dat hij het mooi vond dat Dest hem durfde te bellen.
Dat is veelzeggend.
Het belangrijkste was voor Bosz blijkbaar niet dat Dest hem midden in de nacht wakker belde, maar dat de verdediger zich vrij genoeg voelde om zijn trainer rechtstreeks aan te spreken.
Dat kan binnen een selectie juist een teken van vertrouwen zijn.
Een telefoontje dat PSV waarschijnlijk nog lang zal onthouden
In de voetbalwereld worden de meeste gesprekken tussen trainers en spelers nooit openbaar.
Maar sommige momenten zijn te mooi om geheim te blijven.
Het nachtelijke telefoontje van Dest behoort zonder twijfel tot die categorie.
Niet vanwege een transfer.
Niet vanwege een blessure.
Niet vanwege een conflict.
Maar vanwege marketing.
00:15 uur.
De trainer neemt op.
En een speler vraagt waarom er niet genoeg fotografen en cameraploegen bij de training staan.
Het klinkt absurd.
Maar volgens Bosz gebeurde het echt.
Conclusie: Dest zorgt voor een opmerkelijk PSV-verhaal
Het verhaal van Sergiño Dest en Peter Bosz is vooral een prachtige illustratie van hoe anders het moderne voetbal is geworden.
Een speler denkt niet alleen aan de volgende wedstrijd, zijn conditie of zijn tactische opdracht. Hij denkt ook aan sociale media, supporters, marketing en zijn persoonlijke bereik.
Dest wilde meer content.
Hij vond dat PSV daar te weinig mee deed.
En hij besloot dat hij zijn trainer daarover moest spreken.
Het enige probleem was het tijdstip.
00:15 uur.
Bosz dacht dat er iets ernstigs aan de hand was. In plaats daarvan kreeg hij een marketingadvies van zijn eigen speler.
‘Wat zeg je?!’
Waarschijnlijk is dat precies de reactie die vrijwel iedere trainer zou hebben gehad.
Toch lijkt Bosz er uiteindelijk vooral om te kunnen lachen. En misschien is dat wel het mooiste aan het hele verhaal: achter de bizarre timing schuilt een speler die zich betrokken voelt, initiatief toont en niet bang is om zijn mening te geven.
Voor Dest was het duidelijk.
Meer camera’s. Meer foto’s. Meer content. Meer materiaal voor zijn volgers.
Voor Bosz was het vooral een reden om te denken:
Bel me de volgende keer misschien gewoon overdag.
